Διαβάζοντας την πραγματικότητα

Διαβάζοντας την πραγματικότητα

Της Χριστίνας Πολυκαλά, δημοτικής συμβούλου Παπάγου

Η αδράνεια. Μοιάζει να είναι παντού. Σαν ομίχλη γεμίζει, απλώνεται στους δρόμους, μπαίνει στα σπίτια και, τέλος τέλος, στα μυαλά μας. Η κρίση. Κρυμμένη στην ομίχλη της αδράνειας καιροφυλακτεί. Πλησιάζει τους ανύποπτους περαστικούς και τους κεντρίζει με το κεντρί της αγωνίας και του φόβου. Το αύριο. Θαμμένο πίσω από φαύλες υποσχέσεις και ψεύδη, βαριανασαίνει, σωπαίνει και αφουγκράζεται τις νεανικές φωνές που προσπαθούν να αρθρώσουν μια πρόταση ελπίδας. Είμαι δραματική; Δεν το συνηθίζω. Είμαι μαθηματικός. Οι αριθμοί είναι η γλώσσα που σπούδασα, αλλά οι αριθμοί δεν μπορούν να αθροίσουν τις ψηφίδες της πραγματικότητας, μπορούν μόνο να δώσουν μια ιδέα γι’ αυτό που συμβαίνει. Τα νούμερα μπορούν να μας πουν πόσα χρωστάμε είναι αδύνατον όμως να εκφράσουν το χρέος που έχουμε πλέον απέναντι στις νέες γενιές που συνηθίσαμε να υποθηκεύουμε το μέλλον τους, με μια χρηματιστηριακή λογική, με μια χρηματιστηριακή πολιτική. Πουλήσαμε σε ομόλογα τις ελπίδες τους και τώρα δεν ξέρουμε τι να κάνουμε. Σιωπούμε κι αν μιλήσουμε μιλάμε για εκλογές.

Α, ναι, οι εκλογές. Εκτός από μαθηματικός για 20 χρόνια στο σχολείο του Χολαργού είμαι και δημοτικός σύμβουλος Παπάγου, για 30 χρόνια. Εντάξει, μαθηματικός είναι το επάγγελμά μου . Αλλά δημοτικός σύμβουλος, γιατί; Από αφέλεια; Μπορεί. Αν είναι αφέλεια να πιστεύει κανείς ότι o Δήμος μπορεί να κάνει τη διαφορά. Ότι η ιδιότητα του δημότη είναι κεντρική στην υπόσταση του πολίτη. Ότι ο χώρος και ο χρόνος της καθημερινής ζωής αρχίζει από την πόλη σου, από εκεί που γεννήθηκες ή που διάλεξες να ζεις. Από εκεί που έτυχε να ζεις. Ο δήμος είναι το πιο πραγματικό οικοδόμημα από όλα εκείνα που συνθέτουν την Πολιτεία ως επικράτεια. Όταν ο δήμος αδιαφορεί για την πραγματικότητα των δημοτών του ραγίζει το εύθραυστο κρύσταλλο του κοινωνικού ιστού. Όταν αποδεικνύει το ενδιαφέρον του προστατεύει τη ζωή των δημοτών του, υψώνοντας τη απαραίτητη ασπίδα απέναντι στις δυσκολίες που συνεπάγεται η ζωή σε ένα σύγχρονο κράτος, και δη το ελληνικό. Όταν ο δήμος ενδιαφέρεται, κερδίζει χαμόγελα.

Δεν πετάω στα σύννεφα. Η εμπειρία δείχνει ότι η κεντρική πολιτική σκηνή έχει διαβρώσει τα δημοτικά πράγματα, ότι διχασμοί και αντιπαραθέσεις μεταφέρονται αυτούσια στο επίπεδο των δήμων ισοπεδώνοντας την ιδιαιτερότητα κάθε δήμου, βάζοντας στο τσουβάλι της πολιτικής διαπλοκής κάθε δημοτικό συμβούλιο. Η εμπειρία δείχνει ότι η αδιαφάνεια και η παρέκκλιση από κανόνες χρηστής διαχείρισης είναι ο κανόνας σε πολλές περιπτώσεις. Γιατί έτσι μάθανε, γιατί έτσι βρίσκουν και έτσι κάνουν. Η εμπειρία δείχνει ότι οι δήμαρχοι λειτουργούν αυθαίρετα σε μοντέλα παλαιότερων δεκαετιών όταν η αυθαιρεσία άνθιζε στο χωράφι της αυταρχικότητας. Ότι θεωρούν το δήμο, οικόπεδό τους. Δεν είναι έτσι όμως. Αλλιώς δεν θα είχαμε δημοτικό συμβούλιο και θα είχαμε διορισμένους συμβούλους να συγκατανεύουν στις δημαρχιακές αποφάσεις. Πρέπει να ξέρετε ότι κάθε συνεδρίαση δημοτικού συμβουλίου είναι μια ευκαιρία. Να διατυπωθεί η αντίρρηση, Να καταγγελθεί η αυθαιρεσία. Να εκφραστεί η διαφορετική άποψη. Κάθε συνεδρίαση δημοτικού συμβουλίου είναι μια μάχη που χάνεται ή κερδίζεται. Πάνω από όλα όμως είναι μια μάχη που δίνεται και αυτό είναι που έχει αξία. Αυτό είναι που έχω μάθει και ως καθηγήτρια και ως δημοτικός σύμβουλος. Ότι η πόλη σημαίνει ζωή και ζωή σημαίνει μάχομαι.

Advertisements
This entry was posted in ΑΡΘΡΑ, ΕΚΛΟΓΕΣ 2010 and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s