Το κοινωνικό στοίχημα των δημοτικών εκλογών

Της Χριστίνας Πολυκαλά, υποψήφιας Δημάρχου Παπάγου-Χολαργού,

Ισως το πραγματικό πρόβλημα της εποχής μας βρίσκεται στις λέξεις. Στις λέξεις που έχουν παλιώσει και πασχίζουν να περιγράψουν μια νέα εποχή, που προσπαθούν με κόπο να προλάβουν τις εξελίξεις, που τρέχουν πίσω από τους νέους ανθρώπους προσπαθώντας να περιγράψουν το απερίγραπτο, μια εποχή κρίσης, κατά βάση οικονομικής. Αλλά μια κρίση δεν είναι ποτέ ένα πράγμα, δεν είναι μονοδιάστατη.Κρίση δομική, βαθιά και πολύπλευρη. Κρίση παγκόσμια και εθνική. Απαρτίζεται από πολλές λεπτομέρειες που η καθεμία τους χαράζει μια διαδρομή που διασταυρώνεται με τις άλλες, δημιουργώντας ένα πολυδαίδαλο σύστημα.

Κρίση κοινωνική, κρίση δοκιμασίας του κοινωνικού ιστού. Κρίση ευκαιριών για κάποιους, ίσως για τους ίδιους που ευθύνονται για την κρίση. Πίσω από τις λέξεις και τα συνθήματα διαφαίνεται η φτώχεια των προθέσεων. Είμαστε αναγκασμένοι και μεις να μιλήσουμε με συνθήματα. Διαλέξαμε εκείνο που προδίδει λιγότερο τις προθέσεις μας. Διαφέρουμε, ενδιαφερόμαστε. Νοιαζόμαστε γι’ αυτό που συμβαίνει, γι’ αυτούς που το ζούνε, τους ανθρώπους. Πρώτα η ζωή. Αυτή είναι η προτεραιότητά μας. Ο,τι αγγίζει την καθημερινή ζωή μας είναι και υπόθεση του Δήμου. Αφορά τον Δήμο και απαιτεί την αντίδρασή του.

Αυτές οι εκλογές περισσότερο από όποιες προηγούμενες, λόγω του Καλλικράτη και της σοβαρής οικονομικής κρίσης, είναι ένα κοινωνικό στοίχημα. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, όλοι, ακόμη και αυτοί που αδιαφορούν για τα κοινά, ποντάρουν σε αυτό το στοίχημα. Κάποιοι ποντάρουν στην διαιώνιση του είδους εξουσίας που ασκούσαν επί χρόνια, κάποιοι ποντάρουν στην αλλαγή, εννοώντας απλώς μια παραλλαγή του ίδιου κατα βάση μοτίβου, κάποιοι ποντάρουν με τη σιωπή τους, θεωρώντας ότι το παιχνίδι είναι στημένο. Ετσι οδηγούνται στην αποχή από τις δημοτικές εκλογές. Και αυτό είναι συνέπεια της πολιτικής απογοήτευσης στην οποία έχουν οδηγηθεί από τη διάβρωση της κεντρικής πολιτικής σκηνής. Ζώντας ο καθένας μέσα στο κουκούλι της καθημερινότητάς του απέχουν ξεχνώντας ότι η καθημερινότητα είναι η πραγματικότητα. Η πόλη τους είναι η πραγματικότητα. Και από την πραγματικότητα δεν μπορείς να απέχεις. Η αποχή είναι λάθος. Ενα κρίσιμο λάθος. Ενα λάθος σε εποχή κρίσης.

Εμείς ποντάρουμε σε αυτές τις εκλογές με τη δράση μας. Είμαστε ο καθένας μια κοινωνική μονάδα που δεν βλέπει τον εαυτό της τοποθετημένο έξω από αυτό που συμβαίνει στον κόσμο. Είμαστε όλοι μαζί το άθροισμα σκέψεων και ενεργειών που έχουν κοινό γνώμονα, τις κοινές αξίες μας: την αλληλεγγύη, τη δημοκρατία, την οικολογική συνείδηση..

Εμείς ποντάρουμε σε αυτές τις εκλογές ζητώντας απαντήσεις σε κρίσιμα ερωτήματα, διαφέρουμε γιατί ρωτάμε, ας ρωτήσουμε λοιπόν με δυνατή φωνή και για λογαριασμό εκείνων που διαλέγουν τη σιωπή:

Γιατί μαραζώνει το Κέντρο Επαγγελματικής Κατάρτισης Χολαργού; Ένα έργο που ενώ ξεκίνησε φιλόδοξα τώρα υπολειτουργεί σε μια περίοδο που η αναγκαιότητά του είναι περισσότερο από προφανής.

Γιατί δεν δημιουργούνται παιδικοί σταθμοί όταν διαπιστώνεται σοβαρή έλλειψη στο Χολαργό ενώ υπάρχει διαθέσιμος χώρος.

Γιατί επιτρέπει ο Δήμος Παπάγου τη λειτουργία μιας πανάκριβης επιχείρησης που αξιοποιεί εξακόσια τετραγωνικά με πολεοδομική άδεια για 170 τετραγωνικά και που πληρώνει ενοίκιο μόνο για τα 170. Ποιος ωφελείται από αυτό. Σίγουρα όχι ο δημότης.

Γιατί προστέθηκαν 70 θέσεις πάρκινγκ στην Αγία Σκέπη, δίπλα στην εν λόγω επιχείρηση, με άμεση συνέπεια την υποβάθμιση του περιβάλλοντος χώρου της εκκλησίας και με κονδύλι που προοριζόταν για πράσινες δράσεις;

Γιατί παρατείνεται η ανεπάρκεια αθλητικών χώρων στο Χολαργό σε σχέση με τις ανάγκες της νεολαίας;

Γιατί τόσα έργα γίνονται με απευθείας ανάθεση αντί με διαγωνισμό; Ποιος ωφελείται από τo υψηλότερο κόστος αυτής της μεθόδου;

Και αυτά είναι μόνο λίγα από τα πολλά ερωτήματα που άφησαν πίσω τους οι προηγούμενες δημαρχιακές περίοδοι, ερωτήματα που αφορούν και τη μείζονα αντιπολίτευση που χαρακτηρίστηκε από παροιμιώδη αδράνεια.

Δεν ρωτάμε περιμένοντας να μας απαντήσει η ηχώ της φωνής μας. Οποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα των εκλογών και τα μηνύματα είναι πολύ θετικά για την Κοινωνία Δημοτών, δεν θα σταματήσουμε να ρωτάμε, δεν θα σταματήσουμε να απαιτούμε απαντήσεις. Δεν θα σταματήσουμε να ελέγχουμε με τη δύναμη που μας δίνει η κοινωνική αλληλεγγύη.

Η κοινωνική αλληλεγγύη δεν είναι μια κενή λέξη ούτε μια φαντασίωσή μας. Ολοι όσοι μετέχουν στην Κοινωνία Δημοτών την έχουν νιώσει και την εφαρμόζουν. Η κοινωνική αλληλεγγύη είναι αυτή που μας προσανατολίζει σε δράσεις που αγγίζουν την καθημερινότητα της πόλης, θέτοντας ως προτεραιότητα τον άνθρωπος.

Δεν βρίσκεται στη διακριτική ευχέρεια ενός τοπικού άρχοντα η στήριξη της οικογένειας και του νοικοκυριού, είναι υποχρέωση του Δήμου να έρθει κοντά στους εργαζόμενους γονείς και να φροντίσει παραδείγματος χάριν να δημιουργηθεί νηπιαγωγείο με απογευματινή λειτουργία.

Ο Δήμος μπορεί να παρέμβει στον εκσυγχρονισμό των ΚΕΠ με παράλληλη λειτουργία δημοτικών τμημάτων που θα αναλαμβάνουν να βοηθήσουν τους δημότες σε υποθέσεις που δεν μπορεί να διεκπεραιώσει το ΚΕΠ, π.χ. θέματα του ΙΚΑ, φορολογικά κ.ά.

Η αναβάθμιση των πολυιατρείων σε κέντρα υγείας αστικού τύπου είναι απαραίτητη σε εφαρμογή του Καλλικράτη, εφαρμογή που όλοι ευελπιστούμε ότι θα απορροφήσει τα απαραίτητα κονδύλια.

Ας μιλήσουμε τώρα για το περιβάλλον. Περιβάλλον στο Δήμο δεν είναι μόνο ο Υμηττός, είναι και η ίδια η πόλη που πρέπει να γίνει βιώσιμη, γιατί είναι πλέον ένα τεράστιο πάρκινγκ. Δεν θα κρίνουμε τώρα την νοοτροπία των πολλών αυτοκινήτων θα επισημάνουμε όμως την παντελή απουσία ποδηλατόδρομων ακόμη και στον Παπάγο που ως κηπούπολη θα μπορούσε ευκολότερα να προχωρήσει στη δημιουργία τους.

Οι εναλλακτικές μορφές μετακίνησης περιλαμβάνουν βεβαίως και την ενίσχυση της ενδοδημοτικής συγκοινωνίας και τη σύνδεσή της με κομβικά σημεία της πόλης, όπως σχολεία, αθλητικά κέντρα, εμπορικά κέντρα, μετρό.

Ο σεβασμός του δημότη προς το περιβάλλον ξεκινάει από το σεβασμό του δήμου προς το ρόλο του. Οι δημοτικές πρωτοβουλίες σε θεσμικό επίπεδο εμπνέουν τους δημότες, τους δίνουν παράδειγμα και προσανατολισμό. Η υπογειοποίηση των κάδων απορριμμάτων, κάτι που έχει εφαρμοστεί σε άλλους δήμους, είναι μια ιδέα, ενώ η δημιουργία σταθμού μεταφόρτωσης είναι ένα σχέδιο που θα μειώσει το κόστος στον τομέα της καθαριότητας με ανταποδοτικά οφέλη για το Δήμο.

Ο Δήμος δεν μπορεί παρά να δώσει προτεραιότητα στους τομείς που αφορούν την Παιδεία και τη Νεολαία. Με βάση το σχολείο και τις λειτουργίες που αυτό μπορεί να επιτελέσει ζητάμε ένα ανοιχτό στην κοινωνία σχολείο. Ένα σχολείο που δεν κλείνει ερμητικά τις πόρτες του μετά το πέρας των μαθημάτων αλλά θα μπορεί να λειτουργεί και τις άλλες ώρες ως πόλος έλξης νεανικών δραστηριοτήτων.

Αν το σχολείο είναι ο ένας πυλώνας της ζωής των νεολαίων, ο άλλος είναι ο αθλητισμός οι υποδομές του οποίου πρέπει να βελτιωθούν κατακόρυφα για να αντεπεξέλθουν στις ανάγκες. Ο αθλητισμός θα πρέπει να είναι ανοιχτός σε όλους κάθε ηλικίας. Αυτή η πόλη δεν μπορεί να παραμένει το άθροισμα ιδιωτικών κατοικιών, οι χώροι κοινωνικής συνάθροισης είναι πολύ σημαντικοί για την ισχυροποίηση αυτού που ονομάζουμε κοινωνικό ιστό.

Και αν κάτι δεν πρέπει να ξεχνάμε είναι πώς ζούμε σε μια ψηφιακή εποχή. Ο δήμος δεν μπορεί να μην συντονίζεται στις επιταγές αυτής εποχής και να μην εξυπηρετεί άμεσα τους δημότες του κάνοντας χρήση της τεχνολογίας. Θα πρέπει να μελετηθεί σοβαρά η δυνατότητα παροχής ευρυζωνικής ασύρματης πρόσβασης στο ιντερνετ, δωρεάν για όλους τους δημότες.

Η πόλη είναι ένα σύστημα που δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς κανόνες. Κανόνες καθαρά διατυπωμένους και σχεδιασμένους για να εφαρμοστούν και όχι για να εξυπηρετήσουν πελατειακές σχέσεις. Κανόνες που μοιάζουν με τους κανόνες κυκλοφορίας, με την εξαίρεση ότι τόσο στο Δήμο Παπάγου όσο και στο Χολαργό οι Δήμαρχοι αλλά και η αντιπολίτευση περνούσαν συχνά με κόκκινο.

Δεν θα επεκταθώ πολύ στα έργα βιτρίνας που κοσμούν και τους δύο δήμους, είναι περίοπτα και ο καθένας μπορεί να τα απολαύσει. Εργο βιτρίνας όμως είναι και η παρουσία της μείζονος αντιπολίτευσης στα δημοτικά συμβούλια. Η στάση αυτή είναι του τύπου «περιμένοντας τις εκλογές». Οι επόμενες εκλογές ήρθαν και είναι στο χέρι μας σε αυτές τις εκλογές θα δώσουμε φωνή στο Δημότη, να τον εμπνεύσουμε να σπάσει τη σιωπή του.

Τώρα, όσον αφορά συνεργασίες που δεν ευοδώθηκαν, σε καμία περίπτωση σας διαβεβαιώνω η κατάληξη αυτή δεν αφορά τη δική μας πλευρά. Εμείς προχωράμε με πυξίδα καθαρές αρχές, καθαρές διαδικασίες, καθαρές δράσεις, δεν υποχρεώνουμε κανέναν να μας ακολουθήσει, περιμένουμε όμως από τους δημότες να κατανοήσουν τη διαφορετικότητά μας. Νοιαζόμαστε γιατί αυτό μας κάνει καλύτερους ανθρώπους και καλύτεροι άνθρωποι σημαίνει καλύτερη πόλη.

Η κοινωνία Δημοτών απαρτίζεται από ανθρώπους που ο καθένας στον τομέα του έχει δείξει τον καλύτερο εαυτό του……

Advertisements
This entry was posted in ΑΡΘΡΑ, ΕΚΛΟΓΕΣ 2010 and tagged . Bookmark the permalink.