«Των Εχθρών τα Φουσάτα περάσαν» ή «Η Δυστυχία του να είσαι δεδομένος»

Του Κώστα Λουκέρη

Φωτογραφια Κ ΛουκέρηςΟι ανθρώπινες σχέσεις στηρίζονται στην αμοιβαιότητα. Παίρνεις τηλέφωνο τον ξάδερφό σου στη γιορτή του και περιμένεις να σε πάρει κι αυτός στη δική σου. Πηγαίνεις στην ξαδέρφη δώρο στα γενέθλιά της ένα κουτί μπακλαβαδάκια κι αναμένεις κάτι ανάλογο στη δική σου γιορτή [προτιμώ το γαλακτομπούρεκο!]

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στα συναισθηματικά. Αλίμονο σε όποιον/όποιαν αρκείται αποκλειστικά στο να «δίνει». Χριστιανικότατο ίσως μεν αλλά ατελέσφορο. Όποιος/όποια «δίνει» είναι καταδικασμένος/-η να υποφέρει, μια που συχνότερα το να σε θεωρούν δεδομένο επιφέρει λιγότερο ενδιαφέρον, μειωμένη φροντίδα, και μια πικρή γεύση εγκατάλειψης με ολίγη από ακύρωση.

Κάτι ανάλογο ισχύει και στην πολιτική. Επί δεκαετίες η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων θεωρήθηκε δεδομένη από τους μονομάχους της εξουσίας και τα αποτελέσματα μιλούν από μόνα τους. Ο διπολισμός χρησίμευσε ως μέσο στο ‘μπετονάρισμα’ των ψηφοφόρων και την εναλλαγή μεταξύ κεντροαριστεράς και κεντροδεξιάς με τις γνωστές επιτυχίες των τελευταίων χρόνων που κάθε Έλλην κι Ελληνίς απολαμβάνει καθημερινά πια στη ζωή του/της.

Ζω σε μια πόλη στους πρόποδες του ιερού Υμηττού. Ο Δήμος Παπάγου-Χολαργού, η πόλη μου, έχει κι αυτός τη μικρή του ιστορία, η οποία σε συμβολικό επίπεδο λάμπει. Ο μεν «Παπάγου» χτίστηκε από τον Αυτόνομο Οικοδομικό Οργανισμό Αξιωματικών (ΑΟΟΑ) αρχής γενομένης από τη δεκαετία του 1950 και πήρε τ’ όνομά του από τον Στρατάρχη Παπάγο, τον αρχιστράτηγο του Ελληνο-Ιταλικού πολέμου καθώς και αυτού κατά των «κομμουνιστοσυμμοριτών» και μετέπειτα πρωθυπουργό της συντηρητικής μεν εθνικοφρόνου δε παρατάξεως.

Ο «Χολαργός» ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του αρχαίου Δήμου του Χολαργού, ο οποίος στη αρχαιότητα βρισκόταν κάπου κοντά εκεί που βρίσκονται σήμερα τα Νέα Λιόσια (προς τιμή του Αρβανίτη φυλάρχου Λιόσα αλλά αυτό είν’ αλλουνού παπά ευαγγέλιο). Αυτό όμως δεν εμπόδισε σε τίποτα τους νεοέλληνες προγόνους μου να μεταφέρουν την ονομασία εκεί, όπου στη πραγματικότητα βρισκόταν ο αρχαίος Δήμος Φλύας. Επίσης δεν εμπόδισε σε τίποτα ο Περικλής, τέκνο του αρχαίου Δήμου Χολαργού στα σημερινά Νέα Λιόσια, να κοσμεί τη σημαία τόσο του συγχρόνου τέως Δήμου Χολαργού, όσο κι αυτή της ενιαίας σημαίας της πόλης μας του Δήμου Παπάγου-Χολαργού. Η κεφαλή του Περικλέους κοσμεί τη σημαία μας μαζί με την κεφαλή του στρατάρχου Παπάγου με φόντο έναν κίονα δωρικού ρυθμού.

Στην πόλη μου κυριαρχεί πολιτικά η συντηρητική παράταξη (surprise!). Στον τέως Δήμο Παπάγου πρώτοι πολίτες της αρχικής Κοινότητος και του μετέπειτα Δήμου διετέλεσαν από το 1967 αποκλειστικά απόστρατοι αξιωματικοί με εξαίρεση την τετραετία 1991-1994 όταν Δήμαρχος χρημάτισε μια γυναίκα (!). Εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι εάν κάποιος δει το διάστημα 1967-2014 από πλευράς σώματος – Στρατός, Αεροπορία, Ναυτικό – θα διαπιστώσει ότι ενώ ο Στρατός και το Ναυτικό ισοβαθμούν από 20 χρόνια κυριαρχίας η Αεροπορία έχει μόνον 4.

Στον τέως Δήμο Χολαργού η συντηρητική παράταξη κυριαρχεί από το 2003, δηλαδή μόνο 12 έτη. Εδώ η συντηρητική έκφανση είχε λιγότερους ανδριάντες, λιγότερα αγάλματα και μια πιο λαϊκή έως και μαγκίτικη εκδοχή, η οποία έφερε κι αυτή τις επιτυχίες της και κυρίως την ‘ανάπτυξις’ μαζί με περισσότερους ορόφους, περισσότερο τσιμέντο και φυσικά περιορισμό αυτού του άχρηστου κατασκευάσματος που κάποιοι γελοίοι ονόμασαν πεζοδρόμιο.

Αυτό που ενώνει τα δύο τμήματα της πόλης μου είναι η εναπόθεση της τύχης της σε χέρια ανθρώπων που σκέφτονται συντηρητικά, ενεργούν συντηρητικά και σχεδιάζουν συντηρητικά. Που θεωρούν δεδομένη την πλειοψηφία των πολιτών της πόλης μας καλλιεργώντας κι ενισχύοντας συντηρητικά αντανακλαστικά σ’ ένα πρόγραμμα ποικίλης ύλης. Το τελευταίο περιέχει κατάλοιπα εμφυλιοπολεμικών ιαχών, ιλουστρασιόν λάμψη πελατειακών σχέσεων κι αντρίκια ορμή σ’ όλο της το μεγαλείο.

Στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές οι συμπολίτες μου κι εγώ θα βρεθούμε ξανά-μανά αντιμέτωποι με μια σειρά επιλογών, εννιά (9) τον αριθμό για Δήμαρχο. Ανάμεσά τους θα βρούμε πέντε (5) συντηρητικούς υποψήφιους, μόνο δύο (2) απόστρατους αξιωματικούς και κανέναν (0) από την Αεροπορία. Ελπίζω αυτή τη φορά να αφεθούν στην άκρη οι αναφορές για τα «φουσάτα» των εχθρών, τα οποία πέρασαν εδώ και πολλά… μα πολλά χρόνια. Ελπίζω αυτή τη φορά να μην ανταμείψουμε τον «νεοδημοκράτη» και τον «πασόκο» που κρύβουμε όλοι μέσα μας. Ελπίζω αυτή τη φορά να θυμηθούμε ότι τόσα χρόνια «δεδομένοι» και στα τοπικά πολιτικά ζητήματα κάνει κακό στην υγεία και στις σχέσεις μας. Ελπίζω αυτή τη φορά να επιλέξουμε την αλλαγή στο Δήμο μας με μια πρόταση σταθερή, γήινη, ανθρώπινη. Μια πρόταση με λιγότερη υποκρισία επιτυχίας και περισσότερη ουσία. Με λιγότερους δωρικούς κίονες και περισσότερη δωρικότητα.

*Ο Κώστας Λουκέρης, εκπαιδευτικός και πολιτικός επιστήμονας είναι υποψήφιος με την Κοινωνία Δημοτών, για τη θέση του συμβούλου στη Δημοτική Κοινότητα Παπάγου του Δήμου Παπάγου-Χολαργού.

Advertisements
This entry was posted in ΑΡΘΡΑ and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s